Wat denk je?


Wat denk je?

En wordt je er blij van?

En mocht je er niet blij van worden, waarom blijf je dat dan denken?

Want wat je denkt, dat ga je geloven.

Dat wordt je waarheid.

Dus als je maar niet-blije gedachten blijft denken.

Wat zal er dan gebeuren?

Dan wordt je steeds minder blij vermoed ik.

Dan kan je minder.

Dan doe je minder.

Dan zak je verder en verder af.

Gelukkig kan je kiezen wat je denkt.

Dan moet je echter wel bewust worden van wat je denkt.

Er vraagtekens bij zetten.

Je er niet meer mee vereenzelvigen.

Beseffen dat het maar gedachten zijn,

die je kan veranderen.

Als je er maar voor kiest.

Heb je het besef dat je kunt kiezen?

Dat je een keus hebt?

Dat jij je gedachten kunt veranderen als je dat wilt.

Als je erover nadenkt.

Dat je kunt kiezen, waarover je denkt.

Of dat je kunt kiezen om niets te denken.

Even niets, leegte in je hoofd.

Lekker leeg.

Lekker rustig.

Even niet lastig gevallen worden door gedachtes.

Als ze je wel aanstaan of niet aanstaan.

Nu heb je er in ieder geval even niet mee te maken.

Als je even niet-denkt.

Dat schept ruimte.

Ruimte om jezelf te zijn.

Onafhankelijk van je gedachten.

Weer bij jezelf komen.

Voelen zoals jij bent.

En niet je gevoel laten bepalen door je gedachten.

Niet je mee laten slepen door wat er nu weer in je hoofd opkomt.

Des te rustiger in je hoofd, des te beter.

Hoe leger, hoe beter.

Want dan is er ruimte.

Ruimte voor jou.

Ruimte voor wie je écht bent.

Ruimte voor je mooie Ik.

Jouw zuivere Ik.

Zonder alle programmeringen.

Zonder alle ballast.

Zonder alle aannames.

Zonder alles wat je is overkomen.

Zonder iets.

Gewoon zuiver Zijn.

Je Goddelijke Kern.

Naar boven laten komen.

Naar buiten laten komen.

Om te stralen.

Om te Zijn.