Waar is Jan nu? In Orgiva


Jan leeft zijn droom en reist met zijn motor de wereld over.

Waar is hij nu?





In Orgiva

In de periode Mei en Juni mocht ik  hier al zijn en nu ben ik weer terug in Orgiva, een klein stadje in de uitlopers van de Siera Nevada.

Ik ben 6 1/2 maand op reis geweest, op de motor, en heb daarbij een kleine 23 duizend kilometer gereden. Vooral over kleine bergweggetjes. 

Ik heb mogen ervaren dat de wereld prachtig is en ben alleen maar vriendelijke mensen tegengekomen.

Voorlopig ben ik hier neergestreken. Mijn volgende avontuur is het onder de knie krijgen van de Spaanse taal, waar ik inmiddels al intensief mee bezig ben.


In Fuentespalda

Volledige rust in de bergen bij het dorpje Fuentespalda. Fantastische omgeving en prachtig weer. En super aardig mensen. Wat wil je nog meer? Het leven is goed!

In de Pyreneeën

Tijdens mijn tocht door de Pyreneeën gestopt bij een kerkje in een klein dorpje. En ja hoor, ook hier weer sterke energieën te voelen bij de ingang van de kerk.


In Poulx - Zuid Frankrijk

Met een ontzettend goed gevoel zit ik hier na weer een schitterende motorrit te genieten van een kop thee én uitzicht op prachtige bomen.

De bomen staan een paar meter lager, op een schuine helling achter het huis. Vanaf het terras heb je het idee dat je in een boomhut bent omdat je van deze hoogte tegen de bomen aankijkt. Een heerlijk gevoel om zo dicht bij de bomen te zijn.


In Kaunertal - Oostenrijk

Altijd weer fijn om in de bergen te zijn. En dan ook nog bij een riviertje de gezonde lucht opsnuiven. Beter kan het niet worden. Of toch wel?


In Hilversum

De hei hier in Hilversum is nu ik hier ben prachtig paars. Heerlijk om daar wandelingen te maken en je dan te verbinden met de natuur.

In Lippenhuizen - Friesland

Bij de koeien op het platteland in Lippenhuizen, Friesland. Ik word altijd blij als ik koeien zie. Eigenlijk van alle koeien maar het meeste nog van de zwart bonte zoals hier op de achtergrond. Het zal wel met mijn jeugd te maken hebben, ik ben op een boerderij opgegroeid en mijn vader had zwart bonte koeien.



In Lupy - Frankrijk

Kerkje in het kleine dorpje Lupy. Ook hier is een sterke energie te voelen bij de kerkingang.


In Charente - Frankrijk

De Commandrie Saint Martin in een dorpje in Charente. De naam van het dorpje kan ik niet meer achterhalen. Er loopt een sterke leylijn, hier ook weer vlak achter de ingang van de kerk. Het valt mij inmiddels op dat dit de plek is waar veel leylijnen lopen.

Van een aardige Franse meneer mocht ik, omdat ik de kerk niet goed op de foto kon krijgen, zijn tuin binnenstappen om vandaaruit een foto van de kerk te maken.



In Fisterra

Kilometerpaal 0 van de bedevaartsroute van Santiago de Compostella. Dit is de enigste plek waar ik uitgelaten bedevaartgangers heb gezien.

Fisterra is het meest westelijke plekje van Spanje. Volgens de legendes is het lichaam van de apostel Jacobus hier aan land gebracht.

Dit is het echte eindpunt van de pelgrimsroute naar Santiago de Compostella. Het is nog even doorwandelen voor de bedevaartgangers, ze moeten dan nog ruim 80 kilometer verder lopen.

In de omgeving van Santiago de Compostella was het de hele dag winderig, fris en bewolkt. Alleen bij het schiereilandje van Fisterra, bij kilometerpaal 0 en de vuurtoren was op dat moment zonnig. Op de rotsen op de punt van het schiereilandje zat je heerlijk uit de wind.

De bevaartgangers die er waren zaten rustig op de rotsen, bijna in meditatieve staat. Een heel bijzondere ervaring om mee te maken.


In Santiago de Compostella

In Santiago de Compostella voor de kathedraal. Op dit plein verzamelen iedere dag de bedevaartgangers die aankomen zich. Een gemoedelijke, bijna gelaten sfeer heerst er.

De bedevaartgangers zijn vaak vele weken onderweg geweest, meestal alleen, op deze tocht. Nu beseffen ze dat ze het hebben volbracht en dat het voorbij is.

Hoewel, de die-hards gaan hierna nog door naar Fisterra, waar het echte eindpunt van de bedevaart is.




In Tarifa

Onderweg naar Tarifa zie je dan opeens een ander continent, Afrika, liggen. De kust van Marokko lijkt niet eens zo heel ver weg. Bijzonder moment én bijzonder gevoel.


Op Gibraltar

Een bijzondere plek, dat Gibraltar. Het is verwarrend Engels, zo diep in het zuiden van Spanje. Het bruist er van de activiteiten. 

Het is er behoorlijk druk in het centrum. Daarbuiten, helemaal aan de zuid-zijde daarentegen heerlijk rustig. Er hangt wel een goede energie daar op Gibraltar.


In Nerja

In het stadje Nerja (Spanje) bij de Middelandse Zee.


In Orgiva

In het dorpje Orgiva met uitzicht op de uitlopers van de Sierra Nevada.


In La Manga del Mar Menor

Eindelijk weer bij de zee (nu de Middelandse Zee) sinds ik op 15 maart Zandvoort verlaten heb. Wat voelt het toch goed om met blote voeten over het zand en door het water te lopen.


In Les Estables, Frankrijk

De deur van dit kerkje stond open toen ik het dorpje Les Estables aan het verkennen was. Binnen was een enorm krachtig energieveld te voelen. Door een leylijn? Misschien. Om het kerkje lopend voelde ik niets en bomen groeien daar niet veel waardoor ik dat niet voor oriëntatie van de leylijnen kon gebruiken.



In Mechelen

Sint Jan de Doper kerk in Mechelen

Ik logeerde in de buurt van Mechelen, dus ben ik natuurlijk ook naar de kerk daar geweest. 

En ja hoor, een duidelijk voelbare leylijn die vlak voor de kerkdeur loopt. Ook deze was duidelijk te herkennen aan de bomen met de gesplitste stammen.


In Deventer

Bij de Bergkerk in Deventer

Onverwachts moest ik in Deventer zijn. Daar blijkt een krachtige leylijn door de Bergkerk te lopen. Uiteraard heb ik van de gelegenheid gebruik gemaakt om de kerk te bezoeken.

Binnen in de kerk is de energie van de leylijn goed te voelen op de plek waar blijkbaar vroeger het hoofdaltaar stond.

Ik ben ook om de kerk gelopen om te voelen waar de leylijn liep maar kon dat niet goed invoelen.


In Eenigenburg

Ik vertelde aan Thea van Taracentrum Bed & Breakfast (een grote aanrader als je tot rust wilt komen op een spirituele plek)  over mijn zoektocht naar de leylijn bij de kerk in Oosterland.

Tot mijn verbazing vertelde dat er bij de kerk in Eenigenburg ook een leylijn loopt en dat zij daar 15 jaar geleden al was geweest met een workshop om daar de leylijn op te sporen.

De leylijn bevindt zich een paar meter van de waterput, en is te herkennen aan een rij bomen met gesplitste stammen.

Het kerkje is op een paar minuten lopen van het Taracentrum dus voordat ik in de ochtend op de motor stapte ging ik eerst langs de kerk.

De leylijn kon ik redelijk aanvoelen, maar duidelijk zien door het rijtje bomen met de gesplitste stammen. Nog wat vaker leylijnen bezoeken en dan verwacht ik het beter te kunnen aanvoelen.


In Oosterland (nabij Wieringen Noord Holland)
Bij de leylijn bij de Sint Michaëlskerk 

Leylijnen zijn energiebanen die min of meer kaarsrecht langs het aardoppervlak stromen. Deze energiebanen zijn circa een meter breed en een meter hoog.

Bomen die op een leylijn staan hebben vaak een stam die is gesplitst (hoe dat heet in goed Nederlands weet ik niet). Op de voorgrond zie je 2 bomen die dat hebben op een paar meter afstand van elkaar staan. Als je goed kijkt zie je verderop nog zo'n boom staan. 

Voor de foto sta ik iets naast de leylijn, anders zijn de 3 bomen niet goed zichtbaar omdat ze op een rechte lijn achter elkaar staan.

Het aanvoelen van de leylijnen is een kunst op zich. Veelal wordt dit gedaan met behulp van een wichelroede.

Ik ga op mijn gevoel af en probeer in te voelen waar de energie stroomt. Op dit moment ben ik er mij lichtjes bewust van als ik mij er sterk op focus.

Misschien helpt het ook niet echt dat ik het in mijn motorpak doe, waarbij ik op dit moment circa 5 lagen draag om toch maar warm te blijven.

Tijdens mijn reis zal ik zoveel mogelijk van deze leylijnen opzoeken.


In Doornspijk (Veluwe)

In Zandvoort